قلیان

«... از روزگار بزرگان و زبردستان به نقل رسم است که چون آتش قليان به زمحرير و جام جانفروز او به سرانجام رسد، جمله صاحبدلان آن را به زنهار به مهتاب شب سپارند و پيش از آن که بانگ دميدن صبح بررسد، کاسه از مهتاب برگيرند و ... پيش از گشودن، پياله ای آب بر روی خاکستر سيمين جام اينک تهی زنند... براستی که روی اين مست چند را تنها پاکی آب سزاست ... روی اين شاهد اسرار را تنها زلالی آب تواند روبيد... شاهد ماهرخی که بزم اسرار مردمان شب زنده دار و تا سحربيدار را روشنی بخشيده است ...».